12. Denn wat se heemlich doht, dat is ok schändlich to seggen. Röm. [1, 24.]
13. All dat ward awer apenbar, wenn dat vun dat Licht straft ward. Denn Allns, wat apenbar ward, dat is Licht. Joh. [3, 20.] [21.]
14. Darum sprickt He: Wak up, de du slapen deihst un stah up vun de Doden, so ward Christus di hell maken. Jes. 60, 1.
15. So seht nu to, dat ji vörsichtig wandeln doht, nich as de Unwiesen, sonnern as de Wiesen. Matth. [10, 16.] Jak. [3, 13.]
16. Un schickt ju in de Tied, denn dat is böse Tied. Röm. [12, 11.]
17. Un ward nich unverständig, sonnern verständig, wat den HErrn Sin Will wesen mag. Röm. [12, 2.] 1. Thess. [4, 3.]
18. Un supt ju nich vull Wien, worut en unordentlich Wesen kamen deiht, sonnern ward vull vun GEist,
19. Un red mank ju in Psalmen, Lofgesänge un geistliche Leeder, singt un speelt vun den HErrn in ju Harten. Kol. [3, 16.] Ps. [33, 2.] [3.]
20. Un dankt ümmer GOtt den Vader för Allns, in unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam. Jes. 63, 7. Kol. [3, 17.]