21. Un de Een wes’ den Annern unnerdahn in de Gottesfurcht.
22. De Fruens west ehr Männer unnerdahn as den HErrn. 1. Mos. 3, 16. Kol. [3, 18.] 1. Pet. [3, 1.]
23. Denn de Mann is de Fru ehr Haupt, gliek as Christus dat Haupt vun de Gemeen is, un He is de HEiland vun sin Lief. 1. Cor. [11, 3.]
24. Awer so as nu de Gemeen Christus unnerdahn is, so ok de Fruen de Männer in alle Dinge.
25. Ji Männer, hebbt ju Fruens leef, gliek as Christus ok de Gemeen leef hatt hett un hett Sik Sülvst för se hengeven. Kol. [3, 19.]
26. Up dat He se hilligen dä un hett se rein makt dörch dat Waterbad in dat Wort. Joh. [17, 17.] [3, 5.]
27. Up dat He Em sülvst darstell en Gemeen, de herrlich is, de nich en Placken oder Fohl hett, oder so wat, sonnern dat se hillig un unsträflich is. Ps. [45, 14.] Hohel. 4, 7. 2. Cor. [11, 2.]
28. Also schüllt ok de Männer ehr Fruen leef hebben as ehr egen Liever. Wokeen sin Fru leef hett, de hett sik sülvst leef.
29. Denn Nüms hett jemals sin egen Fleesch haßt, sonnern he nährt dat un plegt dat, so as de HErr Sin Gemeen.
30. Denn wi sünd Lidmaten vun Sin Lief, vun Sin Fleesch un vun Sin Been. Röm. [12, 5.] 1. Cor. [6, 15.]