31. Darum ward en Minsch Vader un Moder verlaten un an sin Fru hangen, un ward de twee Een Fleesch wesen. Matth. [19, 5.]
32. Dat Geheemnis is grot: ik sprek nämlich vun Christus un de Gemeen.
33. Doch ok ji, ja Jedereen schall sin Fru leef hebben as sik sülvst, de Fru schall awer den Mann achten.
Dat 6. Kapitel.
1. Ji Kinner, west ju Öllern gehorsam in den HErrn, denn dat hört sik so. Kol. [3, 20.]
2. Du schast Vader un Moder in Ehren holn, dat is dat eerste Gebot, dat Tosag hett: 2. Mos. 20, 12.
3. Up dat di dat gut geiht, un du lang up de Eer leven deihst.
4. Un ji Vaders, reizt ju Kinner nich ton Torn, sonnern treckt se up in de Tucht un Vermahnung to den HErrn. Kol. [3, 21.] 5. Mos. 6, 7. 20. Ps. [78, 4.] Spr. 19, 18. 20, 17.
5. Ji Knechte, west gehorsam ju HErrn na dat Fleesch, mit Furcht un Bevern, in Eenfoltigkeit vun ju Hart, as Christus; Tit. [2, 9.] Phil. [2, 12.] 1. Pet. [2, 18.]
6. Nich mit Deenst blot vör Ogen, as de Minschen to gefalln, sonnern as Christus Sin Knechts, dat ji so GOtt Sin Willen doht vun Harten, mit guden Willen.