7. Un denkt darbi, dat ji den HErrn deenen doht un nich de Minschen;
8. Un ji schüllt weten, wat Jedereen Gudes dohn ward, dat ward he vun den HErrn kriegen, he mag en Knecht wesen oder en Frie. Röm. [2, 6.] 1. Cor. [3, 8.] 2. Cor. [5, 10.]
9. Un ji Herren schüllt ok datsülvige gegen se dohn, un lat dat Drauen, ji schüllt weten, dat ok ju HErr in den Himmel is, un dat bi Em keen Ansehn vun de Person is. Kol. [4, 1.] Apost. [10, 34.]
10. Toletzt, min Bröder, west stark in den HErrn un in de Macht vun Sin Kraft. 1. Cor. [16, 13.] 1. Joh. [2, 14.]
11. Treckt GOtt Sin Harnisch an, dat ji bestahn künnt gegen den Düwel sin listige Anlop.
12. Denn wi hebbt nich mit Fleesch un Blod to kämpfen, sonnern mit Fürsten un Gewaltige, nämlich mit de Welt ehr Herrn, de in de Welt ehr Düsternis herrschen doht, mit de bösen Geister unner den Himmel. Matth. [16, 17.] 1. Cor. [9, 25.] Joh. [14, 13.]
13. Darum treckt GOtt Sin Harnisch an, up dat ji an den bösen Dag Wedderstand doht, un Allns wol utrichten un dat Feld beholn doht.
14. So staht nu, ju Lenden mit Wahrheit andahn, un mit de Gerechtigkeit ehr Panzer antrocken. Luk. [12, 35.] 1. Pet. [1, 13.] Jes. 59, 17.
15. Un as Sahln, de ji unner de Föt bunnen hebbt, de Willigkeit, to drieven dat Evangelium vun den Freden.
16. Vör alln Dingen awer kriegt de Glov sin Schild her, womit ji den Bösewicht all sin fürig Pieln utlöschen künnt. 1. Pet. [5, 9.] 1. Joh. [5, 4.]