19. Wieder segg Ik ju: Wenn twee mank ju eens ward up de Eer, warum dat is, dat se beden wüllt, dat schall se wedderfahrn vun Min Vader in den Himmel.
20. Denn wo twee oder dree versammelt sünd in Min Nam, dar bün Ik merrn mank se.
21. Do trä Petrus to Em un sprok: HErr, wa oft mutt ik denn min Broder, de an mi sündigen deiht, vergeven? Is söven Mal genog?
22. JEsus sprok to em: Ik segg di, nich söven Mal, sonnern söventig mal söven Mal.
23. Darum is dat Himmelriek liek en König, de mit sin Knechten reken wull.
24. Un as he anfung to reken, keem em een vör, de weer em teindusend Pund schüllig.
25. As he nu nich harr to betaln, befohl de Herr, to verkopen em un sin Fru un sin Kinner un Allns, wat he harr, un darmit to betaln.
26. Do full de Knecht dal un bä em an un sprok: Herr, hef Geduld mit mi, ik will di Allns betaln.
27. Do dä de Knecht den Herrn leed un leet em los, un de Schuld schenk he em ok.
28. Do gung desülve Knecht rut un funn een vun sin Mitknechts, de weer em hunnert Groschen schüllig. Un he greep em an, fat em an de Kehl un sprok: Betal mi, wat du mi schüllig büst.