26. Ik meen dat Geheemnis, dat verborgen west is vun de Welt her, un vun de Tieden her, nu awer apenbart is vör Sine Hilligen,
27. Weke GOtt hett kund dohn wullt, wat dar is för en herrlich Riekdom vun düt Geheemnis mank de Heiden, dat is Christus in ju, de de Hoffnung vun de Herrlichkeit is; 1. Tim. [1, 1.]
28. Denn wi verkündigt un vermahnt alle Minschen, un lehrt alle Minschen, mit all Klokheit, up dat wi darstellt en jeden Minschen vullkamen in Christus JEsus; Joh. [1, 7.] Eph. [5, 27.]
29. Woran ik ok arbeiden un ringen doh na de Wirkung vun den, de kräftig in mi wirken deiht. 2. Tim. [4, 7.]
Dat 2. Kapitel.
1. Ik lat ju awer weten, wat för en Kampf ik hef um ju, um de to Laodicea, un All, de min Person in’t Fleesch nich sehn hebbt; Phil. [1, 30.]
2. Up dat ehr Harten vermahnt un tosamen fat ward in de Leev to all Riekdom vun den gewissen Verstand, to erkennen dat Geheemnis vun GOtt un den Vader un Christus, Joh. [17, 3.]
3. In weken verborgen liggen alle Riekdömer vun Klokheit un Erkenntnis. Jes. 11, 2. 1. Cor. [1, 24.]
4. Ik segg awer darvun, dat ju Nüms mit vernünftig Reden bedregen deiht. Röm. [16, 18.]
5. Denn wenn ik ok na dat Fleesch nich dar bün, so bün ik doch in den GEist bi ju, freu mi un seh ju Ordnung un ju faste Glov an Christus. 1. Cor. [5, 3.] [14, 40.]