6. So as ji nu den HErrn Christus JEsus annahmen hebbt, so wandelt in Em;
7. Un wuttelt un but ju in Em, un west fast in de Glov, as ju lehrt is, un west in densülvigen rieklich dankbar. Eph. [3, 17.] [2, 22.] Jud. 20. Kol. [3, 15.] 1. Thess. [5, 18.]
8. Seht to, dat Nüms ju beroven deiht dörch de Weltwiesheit un nichtsnutzige Bedregeri na de Minschen ehr Lehr, un na de Welt ehr Satzungen, un nich na Christus.
9. Denn in Em wahnt de ganze Öwerflot vun de Gottheit handgrieplich.
10. Un ji sünd vullkamen in Em, weke is dat Haupt vun all Fürstendömer un Obrigkeit; Joh. [1, 16.] Eph. [1, 21.]
11. In weken ji ok besneden sünd, mit de Besniedung ahn Hann, dörch Afleggung vun den sündlichen Lief in dat Fleesch, nämlich mit de Besniedung vun Christus. 5. Mos. 10, 16. 30, 6. Röm. [2, 29.]
12. Dardörch, dat ji mit Em begraven sünd dörch de Döp; in den ji ok uperstahn sünd dörch de Glov, de GOtt wirken deiht, weke Em upweckt hett vun de Doden; Röm. [6, 4.] [3, 1.]
13. Un hett ju ok mit Em lebendig makt as ji dod weert in de Sünden un in de Vörhut vun dat Fleesch un hett uns all unse Sünden erlaten, Eph. [2, 1.] [5.] Luk. [7, 42.]
14. Un utlöscht de Handschrift, de schreven weer gegen uns, de dörch Satzungen keem un uns entgegen weer, un hett se ut de Mitt dahn un an dat Krüz sla’n. Eph. [2, 15.]
15. Un hett uttrocken de Fürstendömer un de Gewaltigen un se öffentlich to Schau stellt un en Triumph ut se makt dörch sik sülvst. Kap. [1, 13.]