16. So lat nu Nüms ju Geweten maken wegen Spies’ oder Gedränk, oder wegen bestimmte Fierdag’, oder Niemaand, oder Sabbath, Röm. [14, 2.] [3.]
17. Wat de Schatten vun dat is, wat tokünftig weer, awer dat Wesen sülvst is in Christus. Ebr. [8, 5.]
18. Lat Nüms ju dat Maal verrücken, de na egen Wahl in Demoth un Geistlichkeit vun de Engeln wandelt, vun de he niemals een sehn hett un is ahn Grund upblasen in sin fleeschlichen Sinn; Matth. [24, 4.] [24.] v. [23.]
19. Un hollt sik nich an dat Haupt, ut den de ganz Lief dörch Lidmaten un Sehnen utrüst un verbunnen is, un so wast, um grot to wesen in GOtt. Eph. [4, 15.] [16.]
20. Wenn ji nu afstorven sünd mit Christus vun de Welt ehr Satzungen, warum lat ji ju denn fangen mit Satzungen, as wenn ji noch in de Welt leven doht?
21. De dar seggt: Du schast dat nich angriepen, du schast dat nich pröven, du schast dat nich anröhrn,
22. Wat doch Allns unner de Hand vertehrt ward un Minschengebot un Lehr is. Jes. 29, 13. Matth. [15, 9.]
23. Weke hebbt en Anschien vun Klokheit dörch sülvstwählte Geistlichkeit un Demoth, un dardörch, dat se den Lief nich schont un dat Fleesch nich sin Ehr doht to dat, wat dat brukt. 1. Tim. [4, 3.]
Dat 3. Kapitel.
1. Sünd ji nu mit Christus uperstahn, so sökt, wat dar baben is, wa Christus is un to GOtt Sin rechte Hand sitten deiht. Kap. [2, 12.] Röm. [6, 5.]