16. Gev di nich mit ungeistliche lose Klatsch af, denn dat helpt veel to en ungöttlich Wesen. 1. Tim. [4, 7.] Tit. [1, 14.] [3, 9.]
17. Un ehr Wort fritt um sik as de Krev, mank weke is Hymenäus un Philetus. 1. Tim. [1, 20.]
18. Weke de Wahrheit verdreiht hebbt un seggen doht, de Uperstahung is all west, un hebbt wek ehrn Gloven verkehrt.
19. Awer de faste Grund vun GOtt besteiht un hett düt Siegel: »De HErr kennt de Sienen,« un: »De schall vun de Ungerechtigkeit aftreden, de Christus Sin Nam nennen deiht!«
20. In en grot Hus awer is nich blot golden un sülvern Geschirr, sonnern ok holten un steenern, un wek to Ehren, wek to Schann.
21. Wenn nu Jemand sik vun son Lüd rein hollt, de ward en hilligmakt Fatt wesen to de Ehr, vun den Husherrn brukt, un to all gude Wark bereit.
22. Flücht di awer vör de Lüste vun de Jugend, strev awer na de Gerechtigkeit, de Glov, de Leev, den Freden, mit All de den HErrn anropt vun reinen Harten. 1. Tim. [6, 11.]
23. Awer hang di nich an dörichte un unnütze Fragen, denn du weetst, dat se blot Stried tügt. 1. Tim. [4, 7.] [6, 4.]
24. En Knecht vun den HErrn awer schall nich striedsüchtig wesen, sonnern fründlich gegen Jedereen, düchtig, annern to lehrn, de de Bösen verdregen kann mit Sachtmoth, Tit. [1, 7.] [9.]
25. Un straf de sik upsetten doht, to versöken, ob GOtt se nich dermaleenst Buß geven deiht, de Wahrheit to erkennen,