26. Un wedder nüchtern warrn ut den Düvel sin Strick, vun den se fungen sünd, sin Willen to dohn.
Dat 3. Kapitel.
1. Du schast awer weten, dat in de letzte Dag’ grulige Tieden kamen ward. 1. Tim. [4, 1.]
2. Denn dar ward Minschen wesen, de vun sik sülvst holt, giezig, ruhmredig, stolt, Lästerers, ehr Öllern ungehorsam, undankbar, ungeistlich. Röm. [1, 29-31.]
3. Upsetzig, unversöhnlich, Schänder, liederlich, wild, ungefällig,
4. Verräders, Frevlers, upblast, de de Wollust leever hebbt, as GOtt; Phil. [3, 19.]
5. De sik den Anschien vun en gottselig Wesen gevt, awer de Kraft darvun leegt se af. Mit son schast du Nicks to dohn hebben. Matth. [7, 15.] Tit. [1, 16.] Matth. [18, 17.]
6. Mank se sünd wek, de sik in de Hüs’ sliekt, de Fruenslüd, de mit Sünd beladen sünd un allerhand Lüst hebbt, gefangen nehmt, Matth. [23, 14.] Mark. [12, 40.]
7. Ümmerlos lehrt un doch nich to de Erkenntnis vun de Wahrheit kamt. 1. Tim. [2, 4.]