2. Un west recht begierig na de vernünftige, unverfälschte Melk, as de niegebaren Kinner, up dat ji dörch düsse wassen doht; Ebr. [5, 13.] Matth. [18, 3.]
3. Wenn ji nu doch smeckt hebbt, dat de HErr fründlich is, Ps. [34, 9.]
4. To den ji henkamen sünd, as na den lebendigen Steen, de vun de Minschen wegsmeten, awer bi GOtt utwählt un köstlich is. Ps. [118, 22.] Dan. 2, 34. 44. 45.
5. Un ok ji, as de lebendigen Steen, bu’t ju to en geistlich Hus un to en hillig Presterdom, to opfern geistlich Opfer, de GOtt angenehm sünd, dörch JEsus Christus. Jes. 61, 6. 66, 21. Hos. 14, 3. Mal. 1, 11. Röm. [12, 1.]
6. Darum steiht in de Schrift: Süh dar, Ik legg en utwählten, köstlichen Ecksteen in Zion, un un wokeen an Em glovt, de schall nich to Schann warrn. Jes. 28, 16.
7. För ju, de ji gloven doht, is he köstlich, för de Unglövigen awer is de Steen, den de Bulüd wegsmeten hebbt, un ton Ecksteen warn is, Matth. [21, 42.]
8. En Steen, an den se sik stöt un en Fels, an den se Argernis nehmt, de sik an dat Wort stöten doht, un nich daran glovt, warup se gründt sünd. Jes. 8, 14. Luk. [2, 34.] Röm. [9, 33.]
9. Ji awer sünd dat uterwählte Geslecht, dat königlich Presterdom, dat hillige Volk, dat Volk vun dat Egendom, up dat ji verkündigen schüllt den sin Tugenden, de ju beropen hett vun de Düsternis to Sin wunnerbar Licht. Jes. 43, 20. 21. 2. Mos. 19, 6.
10. De ji vörher nich en Volk weert, nu awer GOtt Sin Volk sünd un vörher nich in Gnaden weert, nu awer in Gnaden sünd. Hos. 2, 23. Röm. [9, 25.]
11. Leeve Bröder, ik vermahn ju, as de Pilgrims in de Fremde, holt ju vun fleeschliche Lüste, de gegen de Seel striedt, af; Ps. [39, 13.] Röm. [13, 13.] Spr. 1, 32.