12. Un föhrt ju gut up mank de Heiden, up dat de, de ju slecht maken doht, as weert ji Öveldoers, ju gude Warke seht un GOtt priest, wenn dat an den Dag kamen ward. Matth. [5, 16.]
13. West unnerdahn all minschliche Ordnung, den HErrn Sin wegen, mag dat den König, as den Böwersten wesen, Röm. [13, 1.] [5.] Tit. [3, 1.]
14. Oder de Stattholer, as de schickt sünd vun Em to Rach öwer de, de Övel doht un to Lof för de Frommen.
15. Denn dat is GOtt Sin Will, dat ji mit Woldohn de dörichten Minschen ehr Unwetenheit tostoppt. Kap. [3, 9.]
16. As de Frien, un nich as harrn ji de Frieheit as en Dek för de Bosheit, sonnern as GOttes Knecht. 1. Cor. [7, 23.] [8, 9.]
17. Doht Jedereen Ehr an. Hebbt de Bröder leef. Fürcht GOtt. Ehrt den König. Röm. [12, 10.] Spr. 24, 21. Matth. [22, 21.]
18. Ji Knechte, west ju Herrn unnerdahn mit alle Furcht, nich blot de guden un gelinden, sonnern ok de wunnerlichen. Eph. [6, 5.] Tit. [2, 9.]
19. Denn dat is Gnad, wenn Jemand wegen dat Geweten vör GOtt dat Unrecht litt un dat Övel utsteiht. Matth. [5, 10.]
20. Denn wat is dat för en Ehr, wenn ji wegen Missedaht Släg kriegen doht? Awer wenn ji wegen Woldaht wat utstaht un utholt, dat is Gnad bi GOtt. Kap. [3, 14.] [17.] [4, 14.] Matth. [5, 10.]
21. Denn darto sünd ji beropen, wiel ok Christus för uns leden hett un uns en Vörbild laten hett, dat ji schüllt nafolgen Sin Fotsporen; Joh. [13, 15.]