22. De keen Sünd dahn hett, is ok keen Bedrug in Sin Mund funnen; Jes. 53, 9. Joh. [8, 46.] 2. Cor. [5, 21.]
23. De nich wedder schelln dä, wenn He schulln war, nich drauen dä, as He lieden muß, sonnern öwerleet dat Em, de recht richten deiht; Jes. 53, 7.
24. De sülvst uns Sünden opfert hett an Sin Lief up dat Holt, up dat wi, afstorven vun de Sünd, för de Gerechtigkeit levt; dörch den Sin Wunden wi heel warn sünd. 1. Joh. [3, 5.] Röm. [6, 11.]
25. Denn ji weert as verbisterte Schap, awer ji sünd nu bekehrt to den Harr un Bischof vun ju Seelen. Ps. [119, 176.] Jes. 53, 6. Ezech. 34, 5. Joh. [10, 12.]
Dat 3. Kapitel.
1. Gliekerwies schüllt de Fruens ehr Mannslüd unnerdahn wesen, up dat ok de, de nich an dat Wort gloven doht, dörch de Fruens ehr Wandel ahn Wort wunnen ward, Eph. [5, 22.]
2. Wenn se anseht ehrn keuschen Wandel in de Furcht.
3. De Fruens ehr Staat schall nich butenup wesen mit Haarflechten, mit Goldbehang oder mit schöne Klederdracht, Jes. 3, 18. 1. Tim. [2, 9.]
4. Sonnern ehr Staat schall wesen dat Hart sin verborgene Minsch mit sanften un stillen Geist, denn so wat mag GOtt geern lieden. Ps. [45, 14.]
5. Denn so hebbt sik in fröhern Tieden de hilligen Fruens smückt, de ehr Hoffnung up GOtt setten dän un ehr Mannslüd unnerdahn weern.