27. Un de Salvung, de ji vun Em kregen hebbt, blift bi ju, un ji brukt Keen, ju wat to lehrn, sonnern Allns, wat ju de Salvung lehrt, dat is wahr un keen Lög, un as se ju lehrt hett, darbi schüllt ji blieven. v. [20.] Joh. [14, 26.] [16, 13.]
28. Un nu, Kinner, blievt bi Em, up dat, wenn He apenbart ward, wi Friemodigkeit hebbt un nich to Schann ward vör Em bi Sin Tokunft. Kap. [3, 21.] [4, 17.] [5, 14.]
29. Wenn ji weet, dat He gerecht is, so schall ju dat ok klar wesen, dat, wokeen recht deiht, de is vun Em gebarn. Kap. [3, 7.] [10.]
Dat 3. Kapitel.
1. Seht, wat för en Leev hett uns de Vader bewiest, dat wi GOtt Sin Kinner heeten schüllt! Darum kennt de Welt ju nich, denn se kennt Em nich. Joh. [17, 25.]
2. Mine Leeven, wi sünd nu GOtt Sin Kinner, awer wat wi wesen ward, is noch nich apenbar. Wi weet awer, dat, wenn dat apenbar warrn ward, wi Em gliek wesen ward, denn wi ward Em sehn, so as He is. Joh. [1, 12.] Röm. [8, 18.]
3. Un Jedereen, de son Hoffnung hett to Em, de makt sik rein, so as He ok rein is.
4. Wokeen Sünd deiht, de deiht ok Unrecht, un de Sünd is dat Unrecht.
5. Un ji weet, dat He kamen is, up dat He unse Sünden wegnehmen dä, un dar is keen Sünd in Em. Jes. 53, 4. 1. Pet. [2, 24.]