6. Wokeen in Em blift, de sündigt nich, wokeen sündigt, de hett Em nich sehn noch kennt.
7. Kinner, lat ju vun Nüms verföhrn. Wokeen recht deiht, de is gerecht, gliek as He gerecht is.
8. Wokeen Sünd deiht, de is vun den Düvel, denn de Düvel sündigt vun Anfang. Darto is GOttes Söhn kamen, dat He den Düvel sin Wark tonicht maken dä. Joh. [8, 44.]
9. Wokeen ut GOtt gebarn is, de deiht keen Sünd, denn Sin Samen blift bi em, un he kann nich sündigen, denn he is vun GOtt gebarn. v. [6.] Kap. [5, 18.]
10. Daran ward dat apenbar, weke GOtt Sin Kinner un weke den Düvel sin Kinner sünd. Wokeen nich recht deiht, de is nich vun GOtt un wokeen sin Broder nich leef hett.
11. Denn dat is de Botschaft, de ji hört hebbt vun Anfang, dat wi enanner leef hebben schüllt. Joh. [13, 34.]
12. Nich as Kain, de vun dat Böse weer un sin Broder umbroch. Un worum broch he em um? Wiel sin Warke bös weern un sin Broder sin gerecht. 1. Mos. 4, 8. Matth. [23, 35.] Jud. v. [11.]
13. Wunnert ju nich daröwer, mine Bröder, dat de Welt ju hassen deiht. Matth. [5, 11.] Joh. [15, 18.] [19.]
14. Wi weet, dat wi ut den Dod in dat Leven kamen sünd, denn wi hebbt de Bröder leef. Wokeen den Broder nich leef hett, de blift in den Dod. Kap. [2, 11.] 3. Mos. 19, 17.
15. Wokeen sin Broder haßt, is en Dodsläger un ji weet, dat en Dodsläger nich dat ewige Leven bi em blievend hett.