16. Daran hebbt wi de Leev kennt, dat He Sin Leven för uns laten hett, un wi schüllt ok dat Leven för de Bröder laten.
17. Wenn awer Jemand düsse Welt ehr Göder hett un süht sin Broder Noth lieden, un slutt sin Hart vör em to, wa blift GOtt Sin Leev in em?
18. Min luer lütt Kinner, lat uns nich leef hebben mit Wör’, noch mit de Tung, sonnern mit de Daht un mit de Wahrheit. Jak. [1, 22.] [2, 15.]
19. Daran kennt wi, dat wi ut de Wahrheit sünd un künnt unse Hart vör Em still maken,
20. Dat, wenn unse Hart uns verdammen deiht, GOtt grötter is, as unse Hart un alle Ding’ kennt.
21. Ji Leeven, wenn unse Hart uns nich verdammt, so hebbt wi Friemodigkeit to GOtt. Kap. [2, 28.] [4, 17.] [5, 14.] Eph. [3, 12.] Ebr. [4, 16.]
22. Un wat wi bitten doht, ward wi vun Em nehmen, denn wi holt Sine Gebote un doht, wat Em wol gefallt. Mark. [11, 24.]
23. Un dat is Sin Gebot, dat wi glovt an Sin Söhn, JEsus Christus, Sin Nam, un hebbt uns leef een den annern, as He uns en Gebot geven hett. Joh. [6, 29.] Mark. [12, 31.]
24. Un wokeen Sin Gebote holn deiht, de blift in Em, un He in em. Un daran kennt wi, dat He in uns blift, an den GEist, den He uns geven hett. Joh. [14, 23.] 1. Joh. [4, 13.] Röm. [8, 9.]