5. Denn He hett nich de Engel öwer de tokünftige Welt sett, vun de wi reden doht. 2. Pet. [3, 13.]
6. Dat betügt awer Een an en annern Ort un sprickt: Wat is de Minsch, dat Du an em denken deihst un dat Minschenkind, dat Du up em achten deihst? Ps. [8, 5.]
7. Du hest em en korte Tied lütter makt as de Engeln: mit Pries un Ehr hest Du em krönt un hest em sett öwer Din Hann ehr Wark; Matth. [28, 18.] Eph. [1, 22.]
8. Allns hest Du unner sin Föt dahn. Darin, dat He sik Allns hett unnerdahn makt, hett He Nicks laten, dat Em nich unnerdahn is; nu awer seht wi noch nich, dat Em Allns unnerdahn is. Matth. [11, 27.]
9. Den awer, de en korte Tied lütter as de Engel weer, seht wi, dat He JEsus is, dörch dat Utstahn vun den Dod krönt mit Pries un Ehr, up dat He vun GOtt Sin Gnad för Alle den Dod smecken dä. Phil. [2, 8.] [9.] 2. Cor. [5, 14.] 1. Joh. [2, 2.]
10. Denn dat keem den to, wegen den all Ding sünd un dörch den all Ding sünd, de veel Kinner na de Herrlichkeit hen föhrt hett, dat He den Hertog vun ehr Seelen dörch Lieden vullkamen maken dä. Joh. [1, 3.]
11. Wiel se All vun Een kamen, beide, de hilligen deiht un de hilligt ward. Darum schamt He Sik ok nich, se Bröder to heeten, Mark. [3, 34.] [35.]
12. Un sprickt: »Ik will verkündigen Din Nam an min Bröder un midden in de Gemeen Din Lof singen.« Ps. [22, 23.] Joh. [20, 17.]
13. Un awermals: »Ik will min Vertruen up Em setten; un awermal: Süh dar, ik un de Kinner, de GOtt mi geven hett.« Ps. [18, 3.] Jes. 8, 18.
14. So as nu de Kinner Fleesch un Blod hebbt, hett He dat ok annahmen, up dat He dörch den Dod de Macht nehm vun den, de den Dod Sin Gewalt harr, dat is, vun den Düvel, 2. Tim. [1, 10.]