37. Denn öwer en kleene Wiel ward de kamen, de dar kamen schall un nich utblieven. Hagg. 2, 7. 1. Pet. [1, 6.]
38. De Gerechte awer ward dörch sin Glov leven. Wokeen awer wieken ward, an den ward min Seel keen Gefalln hebben. Röm. [1, 17.]
39. Wi awer sünd nich vun de, de wiekt un verdammt ward, sonnern vun de, de glovt un ehr Seel retten doht. Tob. 2, 18.
Dat 11. Kapitel.
1. De Glov awer is en faste Toverlat up dat, wat man höpt un nich twiefelt an dat, wat man nich süht. 1. Cor. [2, 9.]
2. Dörch den hebbt de Olen Tügnis kregen.
3. Dörch de Glov markt wi, dat de Welt dörch GOtt Sin Wort fardig makt is, dat Allns, wat man süht, ut Nicks warn is. 1. Mos. 1, 1. Joh. [1, 10.] Ebr. [1, 2.]
4. Dörch de Glov hett Abel GOtt en grötter Opfer brocht, as Kain, wodörch he dat Tügnis vun GOtt kriegen dä, dat he gerecht weer, as GOtt to sin Gav Sik bekennen dä, un dörch densülvigen redt he noch, obgliek he dod is. 1. Mos. 4, 4. Matth. [23, 35.]
5. Dörch de Glov war Enoch wegnahmen, dat he den Dod nich seeg un war nich funnen, darum wiel GOtt em wegnahmen harr; denn ehr he wegnahm war, hett he Tügnis hatt, dat GOtt em lieden much. 1. Mos. 5, 24.
6. Awer ahn Glov is dat unmöglich, GOtt to gefalln; denn wokeen to GOtt kamen will, de mutt gloven, dat he is, un för de, de Em söken doht, en Vergeller wesen ward.