15. Darum sünd se vör GOtt Sin Stohl un deent Em Dag un Nacht in Sin Tempel. Un de up den Stohl sitten deiht, ward öwer se wahnen.
16. Se ward nich mehr hungern noch dösten, de Sünn ward ok nich up se falln, oder en anner Hitt. Jes. 49, 10. Ps. [121, 6.]
17. Denn dat Lamm merrn in den Stohl ward se höden un na de lebendigen Waterborn henlerren, un GOtt ward alle Thranen vun ehr Ogen afwischen. Kap. [5, 6.] Ps. [23, 2.] [21, 4.] Jes. 25, 8.
Dat 8. Kapitel.
1. Un as dat Lamm dat söbente Segel updä, war dat ganz still in den Himmel bi en half Stund. Jes. 14, 7. Hab. 2, 20.
2. Un ik seeg söben Engels, de vör GOtt treden un se warn söben Basunen geven.
3. Un en anner Engel keem un trä bi den Altar un harr en golden Rokfatt un em war veel Rokwark geven, dat he dat geven dä to alle Hilligen ehr Gebete up den golden Altar vör den Stohl. Kap. [5, 8.]
4. Un de Rok vun dat Rökerwark vun de Hilligen ehr Gebet gung up vun den Engel sin Hand vör GOtt.
5. Un de Engel nehm dat Rokfatt un füll dat mit Füer vun den Altar un schüdd dat up de Eer. Un dar keemen Stimmen un Donner un Blitzen un Eerdbeven. Kap. [4, 5.]
6. Un de söben Engel mit de söben Basunen harrn sik fardig makt to blasen.