38. Düt is dat vörnehmste un gröttste Gebot.
39. Dat anner awer is em liek: Du schast din Neegsten leef hebben as di sülvst. Mark. [12, 31.]
40. In düsse twee Gebote hangt dat ganze Gesetz un de Propheten.
41. Do nu de Pharisäers tosamen weern, frag se JEsus
42. Un sprok: Wa dünkt ju um Christus? Wen sin Söhn is He? Se sproken: David sin.
43. He sprok to se: Wa kummt dat denn, dat David Em in den Geist en HErr nennt, as he seggt:
44. De HErr hett seggt to min HErr: Sett Di to Min Rechten, bet dat Ik legg Din Fiende to den Schemel vun Din Föt. Ps. [110, 1.] Mark. [12, 36.] Apost. [2, 34.] 1. Cor. [15, 25.] Ebr. [1, 13.]
45. Wenn Em nu David en HErr nennt, wa is He denn sin Söhn?
46. Un Nüms kunn Em en Wort antworten, un wag ok Nüms vun den Dag an, Em to fragen. Luk. [14, 6.]