3. Un sproken tom tweten Mal: Hallelujah! Un de Rok geiht up ewiglich. Jes. 34, 10.
4. Un de veer un twintig Öllsten un de veer Deerder fulln dal un beden GOtt an, de up den Stohl sitten dä un sproken: Amen, Hallelujah! Ps. [106, 48.]
5. Un en Stimm keem vun den Stohl: Lavt unsen GOtt, all Sine Knechte un de Em fürcht, beide, Lütte un Grote.
6. Un ik hör de Stimm vun en grote Schaar, as weer dat de Stimm vun grote Waters, un de Stimm vun starken Dunner, de sproken: Hallelujah! Denn de allmächtige GOtt hett dat Riek innahmen. Kap. [11, 15.]
7. Lat uns freuen un fröhlich sien un Em de Ehr geven, denn dat Lamm Sin Hochtied is kamen un Sin Brut hett sik redig makt. Ps. [118, 24.] Matth. [22, 2.] [25, 10.]
8. Un dat war ehr geven, sik to kleden mit reine un schöne Sied (De Sied awer is de Hilligen ehr Gerechtigkeit) Ps. [45, 14.] [15.]
9. Un he sprok to mi: Schriev: Selig sünd, de to dat Lamm Sin Abendmahl beropen sünd. Un he sprok to mi: Düt sünd wahrhaftige Wör vun GOtt. Luk. [14, 16.]
10. Un ik full dal vör sin Föt, em antobeden. Un he sprok: Süh to, doh dat nich, ik bün din Mitknecht un Een vun din Bröder un vun de, de dat Tügnis vun JEsus hebbt. GOtt schast du anbeden! (Dat Tügnis vun JEsus awer is de Geist vun de Prophezieung). Apost. [10, 25.] [26.]
11. Un ik seeg den Himmel upmakt, un süh, en witt Perd, un de darup sitten dä, de heet tru un wahrhaftig un richt un stritt mit Gerechtigkeit. Kap. [6, 2.]
12. Un Sin Ogen sünd as en Füerflamm un up Sin Kopp veele Kronen un harr en Nam schreven, den Nüms weten dä, as He sülvst. Kap. [1, 14.]