1. Un ik seeg en Engel vun den Himmel fahrn, de harr den Slötel to den Afgrund un en grote Ked in Sin Hand, Kap. [1, 18.]
2. Un he grep de Drak, de ol Slang, weke is de Düvel un de Satan un bunn em dusend Jahr, Kap. [12, 9.]
3. Un smeet em in den Afgrund, un slot em in, un sett sin Seegel darup, dat he nich mehr verföhrn schull de Heiden, bet dat dusend Jahr hen weern, un darna mutt he los warrn en korte Tied.
4. Un ik seeg Stöhl, un se setten sik darup, un se war geven dat Gericht; un de Seelen vun de, de de Kopp afsla’n weer wegen dat Tügnis vun JEsus un wegen dat Wort vun GOtt, un de nich anbedt harrn dat Deerd noch sin Bild un nich nahmen harrn sin Maalteken an ehr Vörkopp un up ehr Hand; düsse levten un regeerten mit Christus dusend Jahr. Dan. 7, 9. 22. 27. Matth. [19, 28.]
5. De annern Doden awer warn nich wedder lebendig, bet dat dusend Jahr vörbi weern. Düt is de eerste Uperstahung. Jes. 26, 14.
6. Selig is de un hillig, de Deel hett an de eerste Uperstahung, öwer de hett de anner Dod keen Macht, sonnern se ward GOtt un Christus Sin Presters wesen un mit Em regeern dusend Jahr. Kap. [5, 10.]
7. Un wenn dusend Jahr vörbi sünd, ward de Satan los kamen ut sin Gefängnis.
8. Un ward utgahn to verföhrn de Heiden in de Eer ehr veer Ecken, den Gog un Magog, um se tosamen to bringen to Striet, un ehr Tall is as de Sand an de See. Ezech. 38, 2. 1. Makk. 11, 1.
9. Un se trocken herup öwer de platte Eer un umringten de Hilligen ehr Heerlager un de leeve Stadt. Un do full dat Füer vun GOtt ut den Himmel un vertehr se. Ezech. 38, 22. 39, 6.