4. Un Sin Angesicht sehn; un Sin Nam ward an ehr Vörköpp wesen. Ps. [17, 15.]
5. Un dar ward keen Nacht wesen un keen Lücht oder dat Licht vun de Sünn ward nödig wesen, denn GOtt, de HErr, ward se hell maken, un se ward regeern vun Ewigkeit to Ewigkeit. Kap. [21, 25.] Ps. [36, 10.]
6. Un he sprok to mi: Düsse Wör’ sünd gewiß un wahrhaftig. Un GOtt, de hilligen Propheten ehr HErr, hett Sin Engel schickt, Sin Knecht sehn to laten, wat bald geschehn mutt.
7. Süh, ik kam bald. Selig is, de holn deiht de Wör’ vun de Prophezieung in düt Bok. Kap. [3, 11.] [1, 3.]
8. Un ik, Johannes, bün dat, de all düt sehn un hört hett. Un as ik dat hört un sehn, full ik dal, antobeden to den Engel sin Föt, de mi all dat sehn leet. Kap. [19, 10.]
9. Un he sprok to mi: Süh to, doh dat nich, denn ik bün din Mitknecht un een vun din Bröder, de Propheten, un vun de, de de Wör’ in düt Bok holn doht. Du schast GOtt anbeden! Matth. [4, 10.]
10. Un he sprickt to mi: Du schast de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok nich toseegeln, denn de Tied is neeg bi. Dan. 8, 26. 12, 4. Phil. [4, 5.] Offenb. [1, 3.]
11. Wokeen bös is, lat den bös blieven, un wokeen unrein is, lat den unrein blieven, awer wokeen fromm is, lat den fromm blieven un wokeen hillig is, lat den hillig blieven. 2. Tim. [3, 13.]
12. Un süh, ik kam bald, un min Lohn mit mi, Jedereen to geven, so as sin Warke sünd. v. [7.] Kap. [3, 11.] Röm. [2, 6.]
13. Ik bün dat A un dat O, de Anfang un dat End, de Eerste un de Letzte. Jes. 41, 4. 44, 6. 48, 12. Offenb. [1, 8.] [11.] [2, 8.] [21, 6.]