14. Selig sünd, de Sin Gebote holt, up dat se eten künnt vun den Levensbom un dörch de Dohrn in de Stadt ringahn.
15. Denn buten sünd de Hunn’ un de Toverer, un de Horer, un de Dodsläger, un de Afgöttischen, un All, de Lögen leef hebbt un se doht. Kap. [21, 8.] 1. Cor. [6, 10.]
16. Ik, JEsus, hef min Engel schickt, ju all düt to tügen för de Gemeenen. Ik bün de Wuttel vun David sin Geslecht, de helle Morgensteern. Kap. [1, 1.] [2.] Jes. 11, 10. Röm. [15, 12.] Offenb. [5, 5.] 2. Pet. [1, 19.]
17. Un de GEist un de Brut sprekt: Kumm! Un wokeen dat hört, de schall spreken: Kumm! Un wokeen döstig is, de schall kamen un wokeen dat will, de kann dat Levenswater umsunst nehmen. Kap. [21, 6.] Jes. 55, 1. Joh. [7, 37.]
18. Ik betüg awer vör All, de de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok hört: Wenn Jemand wat hento sett, den ward GOtt up em leggen de Plagen, de in düt Bok schreven staht.
19. Un wenn Jemand darvun nimmt vun de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok, den ward GOtt afnehmen sin Deel vun dat Levensbok un vun de hillige Stadt un vun dat, wat in düt Bok schreven steiht. 5. Mos. 4, 2. 12, 32. Phil. [4, 3.]
20. De, all düt tügt, sprickt: Ja, Ik kam bald! Amen. Ja, kumm, HErr JEsus! Kap. [1, 7.]
21. Unsen HErrn JEsus Christus Sin Gnad wes’ mit ju All! Amen.
De Psalmen
na de
plattdütsche Öwersettung
vun
Dr. Johann Bugenhagen.