10. Denn ward sik Veele argern un ward unner enanner verraden un ward sik unner enanner hassen. Kap. [11, 6.]
11. Un veele falsche Propheten ward upstahn un ward Veele verföhrn. Kap. [7, 15.]
12. Un wiel de Ungerechtigkeit ward öwerhand nehmen, ward de Leev in Veele kold warrn. 2. Tim. [3, 1.]
13. Wer awer uthollt bet an dat Enn, de ward selig. Kap. [10, 22.]
14. Un dat Evangelium vun dat Riek ward predigt warrn in de ganze Welt to en Tügnis öwer alle Völker; un denn ward dat Enn kamen. Röm. [10, 18.]
15. Wenn ji nu sehn ward de Gruel vun de Verwüstung, wovun seggt is dörch den Prophet Daniel, dat he steiht an de hillige Stä, (wer dat lesen deiht, de mark sik dat!) Mark. [13, 14.] Luk. [21, 20.] Dan. 9, 26. 27.
16. Denn lop weg up de Bargen, wer in dat jüdische Land is.
17. Un wer up dat Dack is, de stieg nich dal, um wat to haln ut sin Hus. Mark. [13, 15.] [16.]
18. Un wer up dat Feld is, de kehr nich um, sin Kleder to haln.
19. Wehe awer de Swangern un Fruens, de Kinner an de Bost hebbt, to de Tied!