20. Bedt awer, dat ju Fluch nich vör sik gahn deiht in den Winter oder up den Sabbath. 2. Mos. 16, 29.
21. Denn dar ward to de Tied en grote Bedröfnis wesen, as nich west is vun de Welt Anfang bet hierher un as ok nich warrn ward.
22. Un wenn düsse Dag’ nich warn verkört, so war keen Minsch selig. Awer wegen de Uterwählten ward de Dag’ verkört.
23. Wenn denn Jemand to ju seggen ward: Seht, hier is Christus oder dar, so schüllt ji dat nich gloven. Matth. [13, 21.] Luk. [17, 23.] [21, 8.]
24. Denn dar ward falsche Christi un falsche Propheten upstahn un grote Teken un Wunner dohn, dat ok de Uterwählten (wenn dat möglich weer) in den Irrdom verföhrt warrn.
25. Seht, Ik hef ju dat vörher seggt.
26. Darum, wenn se to ju seggen ward: »Süh, He is in de Wüstenie,« so gaht nich rut; »Süh, He is in de Kamer,« so glovt dat nich.
27. Denn gliek as de Blitz utgeiht vun den Upgang un lüchtet bet to den Unnergang, so gau ward ok de Minschensöhn Sin Tokunft wesen.
28. Wo awer en Aas is, dar sammelt sik de Adlers. Hiob. 39, 30. Hab. 1, 8. Luk. [17, 37.]
29. Awer bald na de Bedröfnis vun düsse Tied ward de Sünn un de Maand ehrn Schien verleern, un de Steerns ward vun den Himmel dal falln un de Himmel ehr Kräft ward sik bewegen. Jes. 13, 10.