30. Un denn ward erschienen dat Teken vun den Minschensöhn in den Himmel. Un denn ward hulen alle Geslechter up de Eer un ward kamen sehn den Minschensöhn in de Wolken an den Himmel mit grote Kraft un Herrlichkeit.
31. Un He ward utschicken Sin Engeln mit helle Basunen, un se ward sammeln Sin Uterwählten vun de veer Winden, vun een Enn an den Himmel to dat anner. 1. Cor. [15, 52.] 1. Thess. [4, 16.]
32. An den Fiegenbom lehrt en Glieknis. Wenn sin Twieg nu saftig ward un Bläder kriggt, so weet ji, dat de Sommer neeg bi is. Mark. [13, 28.] Luk. [21, 29.]
33. Also ok, wenn ji dat Allns sehn doht, so weet ji, dat dat neeg vör de Döhr is.
34. Wahrlich, Ik segg ju: Düt Geslecht ward nich vergahn, bet dat Allns geschüt.
35. Himmel un Eer ward vergahn, awer Min Worde ward nich vergahn. Mark. [13, 31.] Luk. [21, 33.]
36. Vun den Dag awer un vun de Stunn weet Nüms, ok de Engeln nich in den Himmel; sonnern alleen Min Vader. Mark. [13, 32.]
37. Gliek awer as dat to Noah’s Tied weer, so ward ok de Minschensöhn Sin Tokunft wesen. 1. Mos. 7, 7. Luk. [17, 26.] [27.] 1. Pet. [3, 20.]
38. Denn gliek as se weern in de Dag’ vör de Sündfloth; se eten, se drunken, frien un leten sik frien bet an den Dag, do Noah in de Arch gung.
39. Un se achten nich, bet dat de Sündfloth keem un neem se all weg: so ward ok wesen de Tokunft vun den Minschensöhn.