7. Opfer un Spiesopfer behagt Di nich, awer de Ohren hest Du mi updahn. Du wullt weder Brandopfer noch Sündopfer. Ps. [51, 18.] Ebr. [10, 5.]
8. Do sprok ik: Süh, ik kam, in dat Bok is vun mi schreven. Joh. [5, 39.] [46.] Ebr. [10, 5.]
9. Din Willen, min GOtt, doh ik geern un Din Gesetz hef ik in min Hart. Jes. 50, 5.
10. Ik will predigen de Gerechtigkeit in de Gemeen; süh, ik will mi min Mund nich stoppen laten, HErr, dat weetst Du! Ps. [35, 18.]
11. Din Gerechtigkeit verstek ik nich in min Hart; vun Din Wahrheit un vun Din Heil red ik, ik verhehl Din Gudheit un Truheit nich vör de grote Gemeen. Ps. [57, 4.]
12. Du awer, HErr, wullst doch Din Barmhartigkeit nich vun mi kehrn; lat Din Gudheit un Truheit mi allerwärts behöden.
13. Denn Lieden ahn End hett mi umgeven, min Sünden hebbt mi angrepen, dat ik nich sehn kann; vun ehr sünd mehr as Haar up min Kopp un min Hart hett mi verlaten. Ps. [69, 5.] Ezech. 32, 10.
14. Lat Di dat wolgefalln, HErr, dat Du mi retten deihst; il HErr, mi to helpen. Ps. [22, 20.] [38, 23.]
15. Schamen mött sik un to Schann warrn, de mi na min Seel staht, dat se de umbringt, torügg mött se falln un to Schann warrn, de mi Övels günnt. Ps. [35, 4.] [70, 3.]
16. Se mött in ehr Schand sik verfehrn, de öwer mi schrien doht: Ha, ha!