17. Dar mött sik freun un fröhlich sin all, de na Di fragen doht un de Din Heil leef hebbt, mött seggen allerwärts: De HErr si hoch gelavt! Ps. [35, 27.]
18. Denn ik bün arm un elend, de HErr awer sorgt för mi. Du büst min Helper un Retter, min GOtt, töv nich länger. Ps. [70, 6.] [109, 22.]
De 41. Psalm.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. Glückselig is de, de sik den Nothliedenden annimmt, den ward de HErr retten in de böse Tied.
3. De HErr ward em bewahrn un an’n Leven holn, un em dat wolgahn laten up de Eer un em nich in sin Fiende ehr Willn geven. Apost. [9, 36.]
4. De HErr ward em erquicken up sin Krankenbett, Du helpst em vun all sin Krankheit.
5. Ik sprok: HErr, wes’ mi gnädig, heel min Seel, denn ik hef an Di sündigt. Ps. [6, 3.]
6. Min Fiende redt Böses gegen mi: Wannehr ward he dod blieven un sin Namen vergahn?
7. Se kamt, dat se toseht un meent dat doch nich vun Harten, sonnern sökt wat, dat se lästern könnt, gaht hen un drägt dat ut.