50. So ward düsse Knecht sin Herr kamen an den Dag, dat he sik dat nich versüht, un to de Stunn, de he nich weet.
51. Un ward em in Stücken terrieten, un ward em sin Lohn geven mit de Heuchlers. Dar ward wesen Hulen un Tänklappern. Kap. [8, 12.] [13, 24.]
Dat 25. Kapitel.
1. Denn ward dat Himmelriek gliek wesen tein Jungfern, de ehr Lampen neemen un gungen ut, den Brüdigam in de Möt.
2. Awer fief mank se weern eenfoltig un fief weern klok.
3. De eenfoltigen neemen ehr Lampen, awer se neemen keen Öl mit sik.
4. De kloken awer neemen Öl in ehr Gefäße, samt ehr Lampen.
5. Do nu de Brüdigam up sik töven leet, warn se All möd un slepen in. Jak. [3, 2.]
6. För Middernacht awer war en Geschrigg: Süh, de Brüdigam kummt, gaht rut, em in de Möt!
7. Do stunnen düsse Jungfern alle up un maken ehr Lampen smuck. Luk. [12, 36.]