12. Erwürg’ se nich, dat min Volk dat nich vergeten deiht, jag’ se awer utenanner mit Din Macht, HErr, uns Schild un stöt se dal.

13. Ehr Lehr is nicks as Sünd’ un se blievt in ehr Hoffart un predigt nicks as Fluchen un Wedderspreken. Ps. [36, 4.]

14. Vertilg se ahn all Gnad, vertilg se, dat se nicks sünd un se insehn doht, dat GOtt Herrscher is in Jacob, in alle Welt. Sela. Ps. [56, 8.]

15. Des Abends lat se wedder hulen as de Hunn’ un in de Stadt umherlopen. v. [7.]

16. Lat se hen un her lopen na Spies un murren, wenn se nich satt ward. Amos. 8, 11. 12.

17. Ik awer will vun Din Macht singen un des Morgens rühmen Din Gudheit, denn Du büst min Schutz un Toflucht in min Noth. Ps. [89, 2.] [62, 3.]

18. Ik will Di, min Hort, lovsingen, denn Du, GOtt, büst min Schutz un min gnädige GOtt.

De 60. Psalm.

1. En golden Kleenod vun David vörtosingen na de Melodie Lilien sünd Tügnis.

2. As he streden harr mit de Syrier to Mesopotamien un mit de Syrier to Zoba, as Joab umkehren un de twelfdusend Edomiter int Soltthal schlagen dä. 2. Sam. 8, 1. 13. 10, 13.