9. Do bewerte de Eer un de Himmel drüppden vör düsse GOtt in Sinai, vör den GOtt, de Israel sin GOtt is. 2. Mos. 19, 16.
10. Nu awer gifst Du, GOtt, gnädigen Regen, un Din Arf, dat dürr is, erquickst Du, Jes. 44, 3. Ezech. 34, 26.
11. Dat Dine Deerter darin wahnen künnt. GOtt, Du lavst de Elenden mit Din Göder.
12. De HErr gift dat Word mit grote Scharen vun Evangelisten. Jes. 52, 7.
13. De Könige vun de Heerscharen sünd unner enanner Frünn, un de Husfruen deelt den Rov ut.
14. Wenn ji to Feld liggen doht, so glänzt dat as de Duven ehr Flünken, de as Sülver un Gold schimmern doht.
15. Wenn de Allmächtige hen un wedder mank se Könige setten deiht, so ward dat hell, wo dat düster is.
16. GOtt Sin Barg is en fruchtbaren Barg, en grot un fruchtbar Gebirg.
17. Wat hüppt ji groten Barge? GOtt hett Lust up düssen Barg to wahnen un de HErr blift ok ümmer darsülvst. Ps. [114, 4.] [74, 2.]
18. GOtt Sine Wagen sünd veel dusend mal dusend, de HErr is mank se up den hilligen Sinai. 2. Kön. 6, 17. Ps. [103, 20.]