19. Du büst in de Högde fahren un hest dat Gefängniß gefangen föhrt, Du hest Gaven kregen för de Minschen, ok för de Aftrünnigen, dat GOtt, de HErr, doch dar blieven ward. Eph. [4, 8-10.] Kol. [2, 15.] Apost. [2, 33.]
20. Lavet den HErrn däglich. GOtt leggt uns en Last up, awer He helpt uns ok. Sela. Matth. [11, 29.] 1. Cor. [10, 13.] Ps. [69, 19.] 1. Mos. 48, 16.
21. Wi hebbt en GOtt, de helpen deiht, un den HErrn, de uns vun Dod retten deiht. Weish. 16, 13.
22. Awer GOtt ward Sin Fiende ehr Kopp intwei slahn, ja ehr Haarschädel, wenn se fortfahrt in ehr Sünd’.
23. Doch sprickt de HErr: Ik will vun de Bösen etliche halen, ut de deepe See will Ik etliche halen.
24. Darum ward din Fot in de Fiende ehr Blod farvt warrn un din Hunn ward dat uplicken. Ps. [58, 11.]
25. Man süht, GOtt, wo Du umher trecken deihst, wo Du, min GOtt un König, umher trecken deihst int Hilligdom. 2. Sam. 6, 13. 14.
26. De Sängers gaht vörup, darna de Speellüd’, mank se de Jumfern, de da pauken doht. 2. Mos. 15, 20.
27. Lavet den HErrn in de Versammlungen, ji, de vör den Born vun Israel sünd.
28. Dar herrscht mank ehr de lütte Benjamin, de Fürsten vun Juda mit ehre Hupen, de Fürsten vun Sebulon, de Fürsten vun Naphtali.