27. So schust du min Geld to de Weßlers dahn hebben un wenn ik kamen weer, harr ik dat Minige to mi nahmen mit Gewinn.
28. Darum nehmt vun em den Zentner un gevt dat den, de tein hett.
29. Denn wer dar hett, den ward geven warrn, un he ward vull up hebben; wer awer nich hett, den ward ok, wat he hett, nahmen warrn. Kap. [13, 12.] Mark. [4, 25.] Luk. [8, 18.]
30. Un den unnützen Knecht smiet in de Düsternis rut, dar ward wesen Hulen un Tänklappern. Kap. [8, 12.] [24, 51.]
31. Wenn awer de Minschensöhn kamen ward in Sin Herrlichkeit un alle hilligen Engeln mit Em, denn ward he sitten up den Stohl vun Sin Herrlichkeit. Kap. [16, 27.] 1. Thess. [4, 16.]
32. Un alle Völker ward vör Em versammelt warrn. Un He ward se vun eenanner scheeden, gliek as en Schapharr de Schap vun de Böck scheeden deiht. Röm. [14, 10.]
33. Un ward de Schap to Sin rechte Hand stellen un de Böck to de Linke. Ezech. 34, 17.
34. Denn ward de König seggen to de to Sin Rechten: Kamt her ji Gesegneten vun Min Vader, arft dat Riek, dat för ju bereit holn is vun de Welt Anfang her!
35. Denn Ik bün hungrig west un ji hebbt Mi wat to eten geven. Ik bün döstig west un ji hebbt Mi wat to drinken geven. Ik bün en Gast west un ji hebbt Mi Harbarg geven. Jes. 58, 7. Ezech. 18, 7. Tob. 4, 17.
36. Ik bün nakelt west un ji hebbt Mi Kledung geven. Ik bün krank west un ji hebbt Mi besöcht. Ik bün gefangen west un ji sünd to Mi kamen.