37. Denn ward de Gerechten Em antworten un seggen: HErr, wannehr hebbt wi Di hungrig sehn un Di wat to eten geven? oder döstig un hebbt Di wat to drinken geven?
38. Wannehr hebbt wi Di as Gast sehn un Di Harbarg geven?
39. Wannehr hebbt wi Di krank oder gefangen sehn un sünd to Di kamen?
40. Un de König ward antworten un seggen: Wahrlich, Ik segg ju: Wat ji dahn hebbt een vun düsse Min geringsten Bröder, dat hebbt ji Mi dahn. Kap. [10, 42.] Spr. 19, 17. Ebr. [6, 10.]
41. Denn ward He ok seggen to de to Sin linke Hand: Gaht weg vun Mi, ji Verfluchten, in dat ewige Füer, dat dar torecht makt is vör den Düvel un sin Engeln. Kap. [7, 23.] Luk. [13, 27.] Ps. [6, 9.] Offenb. [20, 10.] [15.]
42. Ik bün hungrig west, un ji hebbt Mi Nicks to eten geven. Ik bün döstig west un ji hebbt Mi Nicks to drinken geven.
43. Ik bün en Gast west un ji hebbt Mi keen Harbarg geven. Ik bün nakelt west un ji hebbt Mi keen Kledung geven. Ik bün krank un gefangen west un ji hebbt Mi nich besöcht.
44. Denn ward de Em ok antworten un seggen: HErr, wannehr hebbt wi Di sehn hungrig oder döstig, oder as Gast, oder nakelt, oder krank, oder gefangen, un hebbt Di nich deent?
45. Denn ward He antworten un seggen: Wahrlich, Ik segg ju: Wat ji nich dahn hebbt een vun düsse Geringsten, dat hebbt ji Mi ok nich dahn.
46. Un se ward in de ewige Pien gahn; awer de Gerechten in dat ewige Leven. Joh. [5, 29.]