5. Man süht de Äx baben her blinken, as man in en Wald hauen deiht;
6. Un haut entwei alle sine Tafelwerke mit Biel un Hacken.
7. Se verbrennt Din Hilligdom, se enthilligt de Wahnung vun Din Namen bet up den Grund. 2. Kön. 25, 9. Ps. [83, 13.]
8. Se sprekt in ehr Harten: Lat uns se plünnern! Se verbrennt all’ GOtt’s Hüser int Land.
9. Unse Teken seht wi nich un keen Prophet predigt mehr, un keen Lehrer lehrt uns mehr.
10. Ach, GOtt, wa lang schall de Weddersaker smähen un de Fiend Din Namen so ganz verlästern?
11. Warum treckst Du Din rechte Hand torügg? nimm desülvige vun Din Schot un verdarv se.
12. Awer GOtt is min König vun Öllers her, de all’ Help deiht, de uppe Eer geschüht. Ps. [68, 21.]
13. Du deelst de See dörch Din Kraft un brickst de Draken ehr Köpp entwei int Water. 2. Mos. 14, 21. 15, 8.
14. Du sleist de Wallfisch ehre Köpp entwei un gifst se ton Eten an dat Volk in de Wüstenie.