15. Du letst herut quellen Born un Beek, Du letst verdrögen starke Ströme. Ps. [104, 10.]
16. Dag un Nacht is Din; Du makst, dat beide, Sünn’ un Stern’, ehr gewissen Lop hebbt.
17. Du setst jeden Land sin Grenz, Summer un Winter makst Du.
18. So denk doch daran, dat de Fiend den HErrn smähen deiht, un en döhricht Volk Din Namen lästert.
19. Du wullst doch den Pöbel nich geven de Seel vun Din Turtelduven un de Hupen vun Din elenden Deerte nich so ganz vergeten. Ps. [9, 19.]
20. Denk an den Bund, denn dat Land is allerwärts jämmerlich verheert un de Hüser sünd terreten.
21. Lat den Geringen nich mit Schann darvun gahn, denn de Armen un Elenden sprekt grot vun Din Namen.
22. Mak Di up, GOtt, un föhr Din Sak ut; denk an de Smach, de Di däglich vun de Dohren wedderfahrt. Jes. 49, 4.
23. Vergeet nich Din Fiende ehr Geschrigg; Din Weddersakers ehr Rasen ward je länger je gröter.