[105] Die an dieser Stelle gebrachten Nachweise gehören fast sämtlich zu der 3. Facetie Arlottos (I, S. 7 ff. und 174 ff.).
[106] Vgl. Brockelmann, Geschichte der arabischen Litteratur, I, Weimar, 1898, S. 154 ff.
[107] Vgl. Brockelmann, II, S. 502.
[108] Brockelmann, I, S. 53 ff.
[109] Soll wohl Matinensis heißen.
[110] Brockelmann, II, S. 29.
[111] D. i. Roberti Titii Burgensis Locorum controversorum libri X, Florentiae, 1583.
[112] D. i. Ménage, Origini della lingua italiana, Geneva, 1685.
[113] Plutarch, De exilio, 6: Καίτοι γελῶμεν τὴν ἀβελτερίαν τοῦ φάσκοντος, ἐν Ἀθήναις βελτίονα σελήνην εἶναι τῆς ἐν Κορίνθῳ.
[114] D. s. Angeli Monosinii Floris italicae linguae libri novem, Venetiis, 1604.