dô seite si im diu mære. er lobte ir sâ zehant,
daß eß erarnen müese Kriemhilde man,
oder er wolde nimmer dar umbe vrœlîch gestân.
Zuo der rede kômen Ortwîn und Gêrnôt, 808
dâ die helde rieten den Sîvrides tôt.
dar zuo kom ouch Gîselher, der schœnen Uoten kint;
dô er ir rede gehôrte, er sprach getriulîchen sint:
‚Ouwê, ir guoten knehte, war umbe tuot ir daß? 809
jane gediende Sîvrit nie alsolhen haß,
daß er dar umbe solde verliesen sînen lîp: