»»War sich a Kuh kaaf’n will, muß erscht in Schtoll hom,« hoot ehr Vater ze mir gesaaht un wie sell iech’s aafange bei dan schlacht’n V’rdienst?«

»Schau Gust’l,« saaht ’r racht bedächtig, »iech will d’r half’n, weil de m’r vorhin asu brav beigeschtand’n hast.«

»Half’n, wenn ’r des’ wollt un könnt, ob’r wie?«

»Nu,« schpricht ’r drauf, »do könnt iech d’r zum Beischpiel dan machtig gruß’n Topp vull Dukatn weiß’n, dann de Schwed’n gleich do drüm v’rgroom ham.« –

»Dukatn? un än ganz’n Topp?«

»Freilich,« nicket ’r un feixet asu racht hamisch, »galle, des wär wos? oder ne Otterkönig sei gold’n’s Krönl’, dos alle Wünsch d’rfüllt?«

»Ach Gott, Harr Alraun …«

»Odr sell iech d’r soong, wu die gruße Aarzod’r ze Toog tritt, die do drunt’n schtreicht? richtig raans Rutgültig! …«

»Lieber Gott, Harr Alraun,« schrier iech mit gefalt’n Händ’n un knie’et v’r dan klän Mannl nied’r, »mir is’ aans asu lieb wie’s annere, song Se’s när fix.« –

»Fällt m’r gar net ei,« schpricht ’r of aamol. »Schaamst de dich net, doß de dei Glück geschenkt hom willst un drim batt’ln tust?«