9Voor ’t lest sprak zy haren broeder aen:
‘mag ik by heer Halewyn gaen?
dit is al myn verzoek, wilt my toch toestaen!
10‘’t en let my niet waer dat gy gaet,
als gy uw eer maer wel bewaert,
en daer van en wil ik niet zyn vervaert.
11Gy moogt vry by heer Halewyn gaen,
uw bede wil ik niet afslaen,
al wat gy my verzoekt wil ik u toestaen.’
12Zy ging op haer slaepkamer fyn,