deed aen een kleed van wit satyn,
waer door zy scheen een godin te zyn.
13Zy deed aen eenen carnaten rok,
op ieder plooi een goude knop
en eenen alderkostelyksten voorschoot daer op.
14Zy sprong dan op haer vaders paerd
en rede voort te bosse waert
met een mannelyk hert heel onvervaerd.
15In ’t midden van den bosch heel fyn
daer vond zy mynheer Halewyn,