maer wat zy deden en zeg ik niet—
dat geeft my gans geen wonder. Sa.
9En ’s morgens vroeg, den dag kwam aen.
den weerd kwam t’huis gegangen:
den kreupelen sprong ter venster uit,
zyn krukken liet hy hangen. Sa.
10Maer als hy in den velde kwam,
begonst hy gaen te zingen:
‘en als den weerd niet t’huis en is,
dan slaep ik by de weerdinne.’ Sa.