si salder mi wel gheven mere.’
7Si gaven hem penninghen in sijn hant:
‘Claes molenaer, ghi moet rumen tlant,
Bruinswijc moet ghi nu laten.’
8‘Adieu Bruinswijc, adieu mijn lant!
adieu mijns herten een vergulden pant!
ic come daer noch tavont slapen.’
9Die valsche tonghen verhoorden dat,
si volchden Claes molenaer tot op sinen stap
ende brochten hem savonts ghevanghen.