daer laghen si twee verborghen

tot dat scheen den lichten dach.

7‘Wi twee wi moeten scheiden,

het moet ghescheiden sijn.

die wachter blaest sinen horen,

ic sie den dach int schijn.’

8‘Ic en weet van ghenen daghe

noch van ghenen manenschijn:

ghi sijt die morghensterre,

ghi verheucht dat herte mijn!’