also veer in vreemde erven.’
5Het meisje liet backen twee wittebroots wegghen,
daer in twee scherpe vilen,
si wierpse al in den toren was hooch:
‘hei, lantscnechtje, wilt jou los vilen!’
6Hi vijlde so menighen nacht ende dach,
so menighen stouten uren
tot datter den toren ontsloten was:
hei, men sacher noit lantscnecht truren!
7Si troc hem daer twee laersen an,