myn zabel aen myn zy,
en van zilver zoo blinken myn sporen.’
‘Ruiter, myn wille staet vast,
al wat gy doet is moeite verloren.
9Staet gy daer als een keerle
en dat zeer hups en fyn,
ik ben er hier van binnen
frisch maegdeken allein.
myn gordyntje is gestrikt met roode zyde:
ruiter, het is verloren gestaen,