als ’t u belieft, dan konde gy ryden!’
10De ruiter wierd zoo gram
en dacht in zyn gemoed,
dat hy sprong op zyn peerdeken
en stampte ’t met zyn voet,
en hy riep: ‘adieu, schoon lief, tot eere!
gy zyt er eens myn lief geweest,
maer nu zyt gy ’t niet meere!’
Vlämisch: Fliegendes Blatt bei Willems Nr. 73. Der Text ist nicht sonderlich (z. B. 8, 1. Ick sta hier als een peerele (so auch 9, 1) En dat seer hups daer by), aber bei weitem besser als der in den Amsterd. VolksLB. u. der Brüsseler in Büsching und v. d. Hagen Volksl. S. 318–321. Die holländischen haben 3, 1. 2. die volksthümlicheren Verse:
Het was nacht, ’t was nacht,