oft si sijn vriendinneken woude sijn.

‘schone joncheer, ten mach niet sijn,

daer en is niet meer dan een allein

die van minen rooskens root

plucken sal die bladerkijn.

ic hoop, hi sal noch weder comen

die vervrout dat herte mijn.’

2‘Schone joncfrou, haddic den slotel,

in uwen boomgaerden so woudic gaen,

die rooskens woudic breken sijn,