un wen de Koh to eegen hührt,
möt ’s ook an’n Swanz anfaten!
„Man nich so ängstlich, dreig die ründ,
dat geit di nich an’t Leben;
süh, Murjahn was’n steenolt Hund
un müß sick doch noch geben.
„Sonn Pott, sonn Stülp[155], — sonn Boom, sonn Block,
sonn Woar, mien Sähn, sonn Drüttel[156]!
Dat Hemd is nege[157] as de Rock, —
nu treck[158] ens aw dien Kittel!“